Een macht groter dan wijzelf.

 

Ik heb er moeite mee om te accepteren dat er machten groter zijn dan ikzelf. Ik ben nogal rationeel ingesteld en ik kan de vraag of er machten groter dan ikzelf zijn niet beantwoorden. Er zitten 3 belangrijke begrippen in de vraag, namelijk: macht, ikzelf en groter dan. Over machten is moeilijk te zeggen of ze bestaan, want ik weet niet wat het is. Er is genoeg bewijs dat ze wel bestaan, maar het is niet uitgesloten dat het niet iets anders kan zijn. Dat ikzelf besta weet ik wel, want ik denk en hetgeen wat denkt ben ik, dus ik besta. Het is alleen onduidelijk wat de omvang van ikzelf is, want in hoeverre heb ik een keuze over mijn eigen gedachtes? Dus het bestaan en de omvang van machten is onduidelijk plus de omvang van ikzelf, dus of het 1 groter is dan ikzelf kan ik niet beantwoorden. Het woord macht vind ik ook niet prettig klinken, omdat het in mijn belevenis suggereert dat er iets is dat macht over me heeft. En dat was de verslaving ook en daar stond ik machteloos tegenover. Maar is de verslaving een macht, of was ik het gewoon zelf, of was het een ziekte die mijn gedachtes corrupt maakte? Of ben ik niet nederig genoeg om te accepteren dat er iets is wat groter is dan ikzelf? Er zijn heel veel dingen die ik niet weet, maar het zijn allemaal vragen die ik fellows nooit hoor stellen.

Ik merk ook dat als ik het simpel houdt ik best bereidt ben een Hogere macht te accepteren. En ik zie ook wel dat het werkt en dat het er is. Het is alleen de vraagstelling van het werkboek die me ertoe brengt de dingen te ontleden en dan ga ik steeds meer vragen stellen en kom ik er nooit uit. Dat is ook helemaal niet het doel van stap 2. Ook de vraag welke dingen er krachtiger zijn dan ikzelf kan ik niet beantwoorden. Ik denk ook dat de weerstand hem zit in de nederigheid, omdat ik een waardeoordeel verbind aan mezelf op het moment dat ik accepteer dat er dingen groter zijn dan ikzelf. Of eigenlijk is het meer dat ik de regie over mijn eigen leven in handen geef aan iets of iemand anders. Ik vertrouw het in bedwang houden van mijn verslaving niet aan iets of iemand anders toe. Het is een gevecht dat ik telkens lever en ik maak telkens de keuze om er niet aan toe te geven. Ik wil de keuzes bij mezelf houden. Ik weet dat ik het niet alleen kan en ik vraag vaak om hulp, ik luister naar suggesties, ik merk dat er beproevingen op mijn pad komen en ik krijg inzichten en vaardigheden als ik erom vraag. Vaak worden de dingen die ik nodig heb me ook aangereikt en waar ik me er voorheen nog over verwonderde, vertrouw ik er nu op dat het gebeurt en daar ben ik ook dankbaar voor. Dat is de hogere macht die me helpt bij mijn herstel, maar ik zie het ook als hulp bij persoonlijke groei.

Groeien is leven. Het fellowship helpt me clean te blijven en helpt me op weg als ik stagneer bij persoonlijke groei. De gesprekken die ik heb en de meetings geven met telkens hernieuwde inzicht. Het helpt me eraan te herinneren wat ik heb geleerd. Het geeft me innerlijke rust en zorgt ervoor dat de corrupte gedachtes weer gesnoeid worden. De eigenschappen van mijn hogere macht zijn dus dat ik er hulp aan kan vragen, dat het me beproevingen geeft, dat het me inzicht en vaardigheden geeft, dat ik dingen aangereikt krijg die ik nodig heb en dat het me innerlijke rust geeft. Het werkt het beste als ik er in geloof, om hulp vraag en dankbaar ben. Het is fijn leven als ik weet dat ik vrede kan hebben met hoe de toekomst uitpakt, ongeacht wat mijn verwachting is. Want hierdoor laat ik mijn verwachtingen los en is alles een cadeau. Het is niet meer het najagen van dingen die ik denk dat ik die moet hebben, want dan leef ik telkens in de toekomst en met onvrede over mijn huidige situatie. Het is veel fijner om te denken “en nu ga ik daarheen, en nu ga ik daarheen” in plaats van “hier wil ik niet zijn, en hier wil ik niet zijn”. Geluk zit hem ook vooral in de autonomie, dus in het luisteren naar mijn eigen ingevingen en zelf beslissen waar ik heen wil. Ik wil niet meer de slaaf zijn van mijn middel en dat gaat me redelijk goed af. Ook wil ik niet meer de slaaf zijn van mijn eigen gedrag, dus dwangmatig op mijn telefoon zitten, op Youtube zitten, porno kijken of gewoon doen wat ik denk dat er van mij verwacht wordt.

Ook wil ik niet meer gehinderd worden door gebrek aan inzicht of vaardigheden. Echte vrijheid heb ik als ik niet gedwongen of belemmerd wordt, als mijn impulsen niet gedwarsboomd worden, dat ik krijg wat ik wens en niet hoef te ervaren wat ik liever zou vermijden. Genieten van die vrijheid kan alleen als ik dit verdien door de beproevingen in het leven te doorstaan en er is geen beproeving waar ik nog niet klaar voor ben. Dus ik ben machteloos als ik een slaaf ben in actief gebruik en machtig als ik autonoom en vrij ben. Echter denk ik niet dat een hogere macht bewuste keuzes maakt, dus het is wel krachtig maar niet machtig. De zee is ook niet machtiger dan een boot, maar wel krachtiger. Hogere kracht zou een beter woord zijn. Net als zwaartekracht en niet zwaartemacht. Ik zie een Hogere kracht ook meer als een natuurwet, dus de interactie tussen mijzelf en de realiteit. Met hard werken, wilskracht en een sterk bewustzijn kan ik dus een realiteit creëren. Maar dat gaat niet ineens, het graviteert naar waar ik me op dat moment op focus. En dan ben ik aan het geloven.
ROY