Blog

 Afbeeldingsresultaat voor medicijnen

Zo, daar ben ik weer!
Een tijdje ben ik onder de radar geweest, maar nu is het weer tijd om de radio stilte te verbreken.
De afgelopen weken hebben voor mij heel erg in het teken gestaan van; wat past er bij mij? 4 maanden geleden stopte ik met antidepressiva en dit is een pittig proces geweest. Van lichamelijk ontwennen, met gedesoriënteerd zijn, duizelig, misselijk, stroom schokken in mijn hoofd, niks kunnen onthouden en grieperig voelen, tot de emotionele bijwerkingen. Paniekaanvallen, bang zijn in sociale situaties, plotselinge huilbuien en een ongezonde dosis prikkelbaarheid, maakte het dat ik even een stapje terug moest doen. Ik herkende mijzelf niet meer en wat heb ik vaak met de gedachte rondgelopen: “ik begin gewoon weer met die antidepressiva, stik er maar in!” Maar zoals Jeroen toen zei: “Kirsten ik denk dat je juist weer terug jezelf aan het worden bent en je nu mag gaan leren hier mee om te gaan.”  Pff, daar had ik toch helemaal geen zin in! Maar als ik iets geleerd had, was dat ik soms de dingen moest doen waar ik het allerminste zin in had. Want mijn gedachten zijn niet altijd zo betrouwbaar. Dus ik gaf niet op, ik zette door. Puur om het feit dat ik al zo ver was gekomen en als ik ooit weer wilde stoppen, ik hier toch weer doorheen moest..
Mijn studie liep door, ik was net gestart aan een geweldige stage bij ISMES, een relatie, vrienden, familie, herstel, en, en, en.. Oke, ik wilde weer eens te veel en dat werkte dus niet. Toen ik na school een paniekaanval kreeg wist ik dat ik even een stap terug moest doen, dit werkt niet, maar wat dan wel? En was een antidepressiva pilletje er tegenaan gooien dan niet hetzelfde als gebruik? Als het weer verdoven en vluchten?
Ik opende mijn  denkbeeldige “herstel toolbox” en wist gelukkig wat te doen. Praten met de mensen om mij heen, af en toe huilen, hulp vragen, gesprekken met mijn psycholoog, en checken voor wie ik iets doe en waarom.
Mijn extra beschermlaagje was weg gevallen en ik mocht dus extra naar binnen gaan kijken en voelen wat goed voor mij was. Voor wie ga ik naar school?

 

Met wie spreek ik af? Wie geven mij energie en wie kosten mij te veel energie?
Ik heb keuzes voor mijzelf moeten maken en dat vind ik een van de aller moeilijkste dingen, keuzes! Wat als ik nu de verkeerde keuze maak? Wat denken andere mensen van mij? Vinden ze mij dan nog wel aardig? Wat gaan ze van mij zeggen? Daar tegenover kon ik zetten: Maar wat als ik stil blijf staan? Dan ga ik mij nog ellendiger voelen en ik ben de enige die mijzelf gelukkig kan maken. Ik moest mijn gevoel volgen en een nieuwe balans opmaken. Wat voelt voor mij goed op dit moment, welke mensen passen er op dit moment in mijn leven en welke niet. Maar ook, wanneer pak ik mijn rust, heb ik me-time, heb ik quality-time en wat is mijn uitlaatklep?
Ik heb nog niet alle antwoorden op die vraag, maar ik ben alweer een stuk wijzer. Na een boel angsten, kwam gelukkig de rust weer terug en kan ik zeggen dat ik mij weer net zo voel als voor het afbouwproces. Een positieve bijkomstigheid is, dat ik na 2 jaar eindelijk weer goed slaap! Ik ben minder vroeg wakker en droom minder intens en dat doet mij erg goed.
Waar ik nu erg naar uitkijk is deze laatste maand van het jaar. Ik ben gek op kerst, de lichtjes, kaarsjes en gezelligheid. En hoewel de Sint morgen nog langs moet komen staat mijn kerstboom al een week in huis. Heeft vast iets met mijn ongeduld te maken;)
Natuurlijk vind ik de feestdagen ook lastig, voornamelijk het eten. Bang te veel te eten, door te slaan, een eetbui te krijgen etc. Maar dat is vandaag nog niet, dus hoef ik me er nu nog geen zorgen om te maken. Voor nu mag ik genieten dat ik me weer fijn voel, van de lichtjes in de kerstboom, de kaarsjes en de lieve mensen om mij heen. Want dat kan ik op dit moment weer. 2 jaar geleden was alles nog zwart, zat ik in  mijn eigen wereld, obsessies en depressie, waarin niks meer binnen kwam en ik niks meer voelde.
Vandaag kan ik genieten en weer voelen, nu zelfs zonder beschermlaagje!
Ook wil ik bij deze alle lieve mensen bedanken die mij gesteund hebben de afgelopen maanden, zonder jullie was mij dit niet gelukt!
Xx Kirsten
#SoberGirlPower           

 
 
 
 
 
 
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *